Για τον σύγχρονο αναγνώστη το Περί ερμηνείας συνδυάζει Φιλοσοφία της γλώσσας και Λογική. 
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στην εποχή μας εκπρόσωποι της Αναλυτικής φιλοσοφίας της γλώσσας, σύμφωνα με την οποία δεν υπάρχουν φιλοσοφικά προβλήματα αλλά μόνο γλωσσικά -«τα όρια της γλώσσας μου είναι τα όρια του κόσμου μου», κατά τη διατύπωση του Wittgenstein-, ανατρέχουν πολύ συχνά στο αριστοτελικό corpus. 
Στο πλαίσιο αυτό, αριστοτελικές έννοιες, όπως η ομωνυμία ή τα πολλαχώς λεγόμενα, λειτουργούν ως ερεθίσματα για τον ορθολογικό έλεγχο της γλωσσικής έκφρασης.

(από τον πρόλογο του βιβλίου)